๑๐. เอณิชงฺฆสุตฺตวณฺณนา

[๓๐] ทสเม เอณิชงฺฆนฺติ เอณิมิคสฺส วิย สุวฏฺฏิตชงฺฆํ. กิสนฺติ อถูลํ สมสรีรํ. อถวา ตโจมิลาตํ ๓- มาลาคนฺธวิเลปเนหิ อนูปพฺรูหิตสรีรนฺติปิ ๔- อตฺโถ. วีรนฺติ วิริยวนฺตํ. อปฺปาหารนฺติ โภชเน มตฺตญฺญุตาย มิตาหารํ, ๕- วิกาลโภชนํ ปฏิกฺเขปวเสน วา ปริตฺตาหารํ. อโลลุปฺปนฺติ จตูสุ ปจฺจเยสุ โลลุปฺปวิรหิตํ. รสตณฺหาปฏิกฺเขโป วา เอส. สีหํเวกจรํ นาคนฺติ เอกจรํ สีหํ วิย, เอกจรํ นาคํ วิย. คณวาสิโน หิ ปมตฺตา โหนฺติ, เอกจรา อปฺปมตฺตา, ตสฺมา เอกจราว คหิตา. ปเวทิตาติ ปกาสิตา กถิตา. เอตฺถาติ เอตสฺมึ นามรูเป. ปญฺจกามคุณวเสน หิ รูปํ คหิตํ, มเนน นามํ, อุภเยหิ ปน อวินิภุตฺตธมฺเม ๖- คเหตฺวา ปญฺจกฺขนฺธาทิวเสน เปตฺถ ภุมฺมํ โยเชตพฺพนฺติ. ทสมํ.

สตฺติวคฺโค ตติโย.