๒. มจฺฉริสุตฺตวณฺณนา

[๓๒] ทุติเย มจฺเฉรา จ ปมาทา จาติ อตฺตสมฺปตฺตินิคูหนลกฺขเณน มจฺเฉเรน เจว สติวิปฺปวาสลกฺขเณน ปมาเทน จ. เอกจฺโจ หิ "อิมํ ๔- เม เทนฺตสฺส ปริกฺขยํ คมิสฺสติ, มยฺหํ วา ฆรมานุสกานํ วา น ภวิสฺสตี"ติ มจฺฉริเยน ๕- ทานํ น เทติ. เอกจฺโจ ขิฑฺฑาทิปสุตตฺตา "ทานํ ทาตพฺพนฺ"ติ จิตฺตมฺปิ น อุปฺปาเทติ. เอวํ ทานํ น ทียตีติ เอวเมตํ ยสทายกํ สิริทายกํ สมฺปตฺติทายกํ สุขทายกํ ทานํ นาม น ทียตีติอาทินา การณํ กเถสิ. ปุญฺญํ อากงฺขมาเนนาติ ปุพฺพเจตนาทิเภทํ ปุญฺญํ อิจฺฉมาเนน. เทยฺยํ โหติ วิชานตาติ อตฺถิ ทานสฺส ผลนฺติ ชานนฺเตน ทาตพฺพเมวาติ วทติ.

@๓ ฉ.ม., อิ. สุขํ วาติ น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. อิทํ ๕ ม. มจฺฉเรน