๒-๓. จิตฺตสุตฺตาทิวณฺณนา

[๖๒-๖๓] ทุติเย สพฺเพว วสมนฺวคูติ เย จิตฺตสฺส วสํ คจฺฉนฺติ, เตสํเยว อนวเสสปริยาทานเมตํ. ตติเยปิ เอเสว นโย. ทุติยํ.