สพฺพปฐมํ กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา คตตฺเถโร สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปาปุณิ. ตโต อปโร ตโต อปโรติ ปญฺจสตาปิ ปทุมินิยํ ปทุมานิ วิย วิกสึสุ. สพฺพปฐมํ อรหตฺตปฺปตฺตภิกฺขุ "ภควโต อาโรเจสฺสามี"ติ ปลฺลงฺกํ วินิภุชิตฺวา นิสีทนํ ปปฺโปเฐตฺวา ๒- อุฏฺฐาย ทสพลาภิมุโข อโหสิ. เอวํ อปโรปิ อปโรปีติ ปญฺจสตาปิ ภตฺตสาลํ ปวิสนฺตา วิย ปฏิปาฏิยาว อาคมึสุ. ปฐมํ อาคโต วนฺทิตฺวา นิสีทนํ ปญฺญาเปตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิตฺวา ปฏิวิทฺธคุณํ อาโรเจตุกาโม "อตฺถิ นุโข อญฺโญ โกจิ, นตฺถี"ติ นิวตฺติตฺวา อาคตมคฺคํ โอโลเกนฺโต อปรํปิ อทฺทส อปรํปิ อทฺทสเยวาติ สพฺเพปิ เต อาคนฺตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิตฺวา อยํ

@๓ ฉ.ม. อวิสฏฺฐกมฺมฏฺฐานา ๔ ฉ.ม. วฑฺเฒตฺวา ๕ ฉ.ม. ปตฺวา อิมสฺส หรายมาโน น กเถสิ, อยํ อิมสฺส หรายมาโน น กเถสิ. ขีณาสวานํ กิร เทฺว อาการา โหนฺติ:- "อโห วต มยา ปฏิวิทฺธคุณํ ๑- สเทวโก โลโก ขิปฺปเมว ปฏิวิชฺเฌยฺยา"ติ จิตฺตํ อุปฺปชฺชติ. ปฏิวิทฺธภาวํ ๑- ปน นิธิลทฺธปุริโส วิย น อญฺญสฺส อาโรเจตุกามา โหนฺติ.

เอวํ อุฏฺฐานมตฺเต ๒- ปน ตสฺมึ อริยมณฺฑเล ปาจีนยุคนฺธรปริกฺเขปโต อพฺภา มหิกา ธูโม รโช ราหูติ อิเมหิ อุปกฺกิเลเสหิ วิปฺปมุตฺตํ พุทฺธุปฺปาทปฏิมณฺฑิตสฺส โลกสฺส รามเณยฺยกทสฺสนตฺถํ ปาจีนทิสาย อุกฺขิตฺตรชตมยมหาอาทาสมณฺฑลา ๓- วิย เนมิวฏฺฏิยํ คเหตฺวา ปริวตฺติยมานรชตจกฺกสสฺสิริกํ ปุณฺณจนฺทมณฺฑลํ อุลฺลงฺฆิตฺวา อนีลปถํ ปฏิปชฺชิตฺถ. อิติ เอวรูเป ขเณ ลเย มุหุตฺเต ภควา สกฺเกสุ วิหรติ กปิลวตฺถุสฺมึ มหาวเน มหตา ภิกฺขุสํเฆน สทฺธึ ปญฺจมตฺเตหิ ภิกฺขุสเตหิ สพฺเพเหว อรหนฺเตหิ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สมยสูตร”