@๒ ขุ. สุตฺต. ๒๕/๕๒๘/๔๓๗ สภิยสุตฺต ๓ ฉ.ม., อิ. สุสุนาคภาวสมฺปตฺตึ

@๔ ฉ.ม., อิ. เอวรูเป ๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ.

@๖ ฉ.ม. สหตฺเถเนว มาเรสฺสามิ จุณฺณวิจุณฺโณ โหตู"ติ ปวิชฺฌิ. มหาถามวา กิเรส ปญฺจนฺนํ หตฺถีนํ พลํ ธาเรติ. อฏฺฐานํ โข ปเนตํ, ยํ พุทฺธานํ ปรูปกฺกเมน ชีวิตนฺตราโย ภเวยฺยาติ ตํ ตถาคตสฺส สรีราภิมุขํ อาคจฺฉนฺตํ อากาเส อญฺญา สิลา อุฏฺฐหิตฺวา สมฺปฏิจฺฉิ. ทฺวินฺนํ สิลานํ สมฺปหาเรน มหนฺตา ปาสาณสกลิกา ๑- อุฏฺฐหิตฺวา ภควโต ปิฏฺฐิปาทปริยนฺตํ อภิหนิ, ปาโท มหาผรสุนา ปหโฏ วิย สมุคฺคตโลหิเตน ลาขารสรญฺชิโต ๒- วิย อโหสิ. ภควา อุทฺธี โอโลเกตฺวา เทวทตฺตํ เอตทโวจ "พหุ ตยา โมฆปุริส อปุญฺญํ ปสุตํ, โย ตฺวํ ปทุฏฺฐจิตฺโต วธกจิตฺโต ตถาคตสฺส โลหิตํ อุปฺปาเทสี"ติ. ตโต ปฏฺฐาย ภควโต อผาสุ ชาตํ. ภิกฺขู จินฺตยึสุ "อยํ วิหาโร อุชฺชงฺคโล วิสโม, พหุนฺนํ ขตฺติยาทีนญฺเจว ปพฺพชิตานญฺจ อโนกาโส"ติ. เต ตถาคตํ มญฺจสิวิกาย อาทาย มทฺทกุจฺฉึ นยึสุ. เตน วุตฺตํ "เตน โข ปน สมเยน ภควโต ปาโท สกลิกาย ขโต โหตี"ติ.

ภุสาติ พลวติโย. สุทนฺติ นิปาตมตฺตํ. ทุกฺขาติ สุขปฏิกฺเขโป. ติพฺพาติ พหลา. ขราติ ผรุสา. กฏุกาติ ติขิณา. อสาตาติ อมธุรา. น ตาสุ มโน อปฺเปติ, น ตา มนํ อปฺปายนฺติ น วฑฺเฒนฺตีติ อมนาปา. สโต สมฺปชาโนติ เวทนาธิวาสนสติสมฺปชญฺเญน สมนฺนาคโต หุตฺวา. อวิหญฺญมาโนติ อปีฬิยมาโน, สมฺปริวตฺตสายิตาย เวทนานํ วสํ อคจฺฉนฺโต.