ราชา "เอตฺตเกเนว นตฺถิ เตสํ อนฺโต สุกฺโก ธมฺโม"ติ วตฺวา อาหารํ อทตฺวาว ตาลโต ปติตํ มุคฺคเรน โปเถนฺโต วิย "ตุเมฺห พุทฺธา, น พุทฺธา"ติ ปญฺหํ ปุจฺฉิ. เต จินฺตยึสุ "สเจ `พุทฺธมฺหา'ติ วกฺขาม, ราชา พุทฺธวิสเย ปญฺหํ ปุจฺฉิตฺวา กเถตุํ อสกฺโกนฺตา ๔- `ตุเมฺห มยํ พุทฺธาติ มหาชนํ วญฺเจตฺวา อาหิณฺฑถา'ติ ชิวฺหํ ๕- ฉินฺทาเปยฺย, อญฺญมฺปิ อนตฺถํ กเรยฺยา"ติ สกปฏิญฺญาย เอว "น มยํ พุทฺธา"ติ วทึสุ. อถ เน ราชา เคหโต นิกฑฺฒาเปสิ. เต ราชฆรโต นิกฺขนฺเต อุปฏฺฐากา ปุจฺฉึสุ "กึ อาจริยา ราชา ตุเมฺห ปญฺหํ ปุจฺฉิตฺวา สกฺการสมฺมานํ อกาสี"ติ. ราชา "ตุเมฺห พุทฺธา น พุทฺธาติ ๖- ปุจฺฉิ, ตโต มยํ "สเจ อยํ ราชา พุทฺธวิสเย ปญฺหํ กถิยมานํ อชานนฺโต อเมฺหสุ มนํ โทเสสฺสติ, ๗- พหุํ อปุญฺญํ ปสวิสฺสตี"ติ รญฺโญ อนุกมฺปาย "น มยํ พุทฺธา"ติ วทิมฺหา, มยมฺปน พุทฺธา เอว, อมฺหากํ พุทฺธภาโว อุทเกน โธวิตฺวา ๘- หริตุํ น สกฺกา ๙- อิติ พหิทฺธา "พุทฺธมฺหา"ติ อาหํสุ, รญฺโญ สนฺติเก "น มยํ พุทฺธา"ติ วทึสุ, ๑๐- อิทํ คเหตฺวา ราชา เอวมาห. ตตฺถ กึ ปน ภวํ โคตโม ทหโร เจว ชาติยา, นโว จ ปพฺพชฺชายาติ อิทํ อตฺตโน ปฏิญฺญํ คเหตฺวา วทติ. ตตฺถ กินฺติ ปฏิกฺเขปวจนํ. เอเต ชาติยา มหลฺลกา ๑๑- จ จิรปพฺพชิตา จ "พุทฺธมฺหา"ติ น ปฏิชานนฺติ, ภวํ โคตโม ชาติยา จ ทหโร ปพฺพชฺชาย จ นโว กึ ปฏิชานาติ, มา ปฏิชานาหีติ อตฺโถ.

@๔ ฉ.ม., อิ. อสกฺโกนฺเต ๕ ฉ.ม., อิ. ชิวฺหมฺปิ

@๖ ฉ.ม., อิ. "พุทฺธา ตุเมฺห"ติ ปุจฺฉิ ๗ ฉ.ม., อิ. ปโทเสสฺสติ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ทหรสูตร”