@๗ ฉ.ม., อิ. ตํ-สทฺโท น ทิสฺสติ ๘ ฉ.ม. อุปฏฺฐหิตุํ อุคฺคเหตพฺพนฺ"ติ พลกาเรน อาวุธผลกํ คาหาเปตฺวา อุปฏฺฐากํ กาเรสิ. ๑- อุปฏฺฐ- หิตฺวา เคหํ คตมตฺตเมว จ นํ ปุน ปกฺโกสาเปตฺวา "อุปฏฺฐาเกน นาม รญฺโญ วจนํ กตฺตพฺพํ, คจฺฉ อิโต โยชนมคฺเค ๒- อมฺหากํ สีสโธวนโปกฺขรณี อตฺถิ, ตโต อรุณมตฺติกญฺจ โลหิตุปฺปลมาลญฺจ คณฺหิตฺวา เอหิ. สเจ อชฺเชว นาคจฺฉสิ, ราชาณนฺเต ๓- กริสฺสามี"ติ วตฺวา เปเสสิ. โส ราชภเยน นิกฺขมิตฺวา คโต.

ราชาปิ ตสฺมึ คเต โทวาริกํ ปกฺโกสาเปตฺวา "อชฺช สายเณฺหเยว ทฺวารํ ปิทหิตฺวา `อหํ ราชทูโต วา อุปราชทูโต วา'ติ ๔- ภณนฺตานมฺปิ มา วิวรี"ติ อาห. โส ปุริโส มตฺติกญฺจ อุปฺปลานิ จ คเหตฺวา ทฺวาเร ปิทหิตมตฺเต อาคนฺตฺวา พหุํ วทนฺโตปิ ทฺวารํ อลภิตฺวา ปริสฺสยภเยน เชตวนํ คโต. ราชาปิ พลวปริฬาเหน ๖- อภิภูโต กาเล นิสีทติ, กาเล ติฏฺฐติ, กาเล นิปชฺชติ, สนฺนิฏฺฐานํ ๗- อลภนฺโต ยตฺถ กตฺถจิ นิสินฺนโกว มกฺกฏนิทฺทาย นิทฺทายติ.

ปุพฺเพปิ ๘- ตสฺมึเยว นคเร จตฺตาโร เสฏฺฐิปุตฺตา ปรทารกกมฺมํ ๙- กตฺวา นนฺโทปนนฺทาย นาม โลหกุมฺภิยา นิพฺพตฺตึสุ. เต เผณุเทหกํ ปจมานา ตึส วสฺสสหสฺสานิ เหฏฺฐา คจฺฉนฺตา กุมฺภิยา ตลํ ปาปุณนฺติ, ตึส วสฺสสหสฺสานิ อุปริ คจฺฉนฺตา มตฺถกํ ปาปุณนฺติ. เต ตํ ทิวสํ อาโลกํ โอโลเกตฺวา อตฺตโน ทุกฺกฏภเยน เอเกกํ คาถํ วตฺตุกามา วตฺตุํ อสกฺโกนฺตา เอเกกํ อกฺขรเมว อาหํสุ. เอโก สการํ, เอโก โสการํ, เอโก นการํ, เอโก ทุการํ อาห. ราชา เตสํ เนรยิกสตฺตานํ สทฺทํ สุตกาลโต ปฏฺฐาย สุขํ อวินฺทมาโน ๑๐- ตํ รตฺตาวเสสํ วีตินาเมสิ.

อรุเณ อุฏฺฐิเต ปุโรหิโต อาคนฺตฺวา ตํ สุขเสยฺยํ ปุจฺฉิ. โส "กุโต เม อาจริย สุขนฺ"ติ วตฺวา "สุปิเน เอวรูเป สทฺเท อสฺโสสินฺ"ติ อาจิกฺขิ. พฺราหฺมโณ "อิมสฺส รญฺโญ อิมินา สุปิเนน วุฑฺฒิ วา หานิ วา นตฺถิ, อปิจ โข ปน

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ยัญญสูตร”