"โก เม วนฺทติ ปาทานิ อิทฺธิยา ยสสา ชลํ

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน สพฺพา โอภาสยํ ทิสา"ติ เอวมาทีสุ ๓- อภิรูเป. "อภิกฺกนฺตํ โภ โคตม, อภิกฺกนฺตํ โภ โคตมา"ติ เอวมาทีสุ ๔- อพฺภานุโมทเน. อิธ ปน ขเย. เตน อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา, ปริกฺขีณาย รตฺติยาติ วุตฺตํ โหติ. ตตฺถายํ เทวปุตฺโต มชฺฌิมยามสมนนฺตเร อาคโตติ เวทิตพฺโพ. นิยาโม หิ กิเรส เทวตานํ ยทิทํ พุทฺธานํ วา พุทฺธสาวกานํ วา อุปฏฺฐานํ อาคจฺฉนฺตา มชฺฌิมยามสมนนฺตเรเยว อาคจฺฉนฺติ.

อภิกฺกนฺตวณฺณาติ อิธ อภิกฺกนฺตสทฺโท อภิรูเป, วณฺณสทฺโท ปน ฉวิถุติกุลวคฺคการณสณฺฐานปมาณรูปายตนาทีสุ ทิสฺสติ. ตตฺถ "สุวณฺณวณฺโณสิ ภควา"ติ เอวมาทีสุ ๕- ฉวิยา. "กทา สญฺญูฬฺหา ปน เต คหปติ อิเม สมณสฺส โคตมสฺส วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๖- ถุติยํ. "จตฺตาโรเม โภ โคตม วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๗- กุลวคฺเค. "อถ เกน นุ วณฺเณน, คนฺธตฺเถโนติ วุจฺจตี"ติ เอวมาทีสุ ๘- การเณ. "มหนฺตํ หตฺถิราชวณฺณํ อภินิมฺมินิตฺวา"ติ เอวมาทีสุ ๙- สณฺฐาเน. "ตโย ปตฺตสฺส วณฺณา"ติ เอวมาทีสุ ๑๐- ปมาเณ. "วณฺโณ คนฺโธ รโส โอชา"ติ เอวมาทีสุ ๑๑- รูปายตเน. โส อิธ ฉวิยา ทฏฺฐพฺโพ. เตน อภิกฺกนฺตวณฺณา อภิรูปจฺฉวิ, อิฏฺฐวณฺณา มนาปวณฺณาติ วุตฺตํ โหติ. เทวตา หิ มนุสฺสโลกํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. โอฆตรณสูตร”