๒. อัยยิกาสูตร

๒. อยฺยิกาสุตฺตวณฺณนา

[๑๓๓] ทุติเย ชิณฺณาติ ชราชิณฺณา. วุฑฺฒาติ วโยวุฑฺฒา. มหลฺลิกาติ ชาติมหลฺลิกา. อทฺธคตาติ อทฺธํ ทีฆกาลํ ๒- อติกฺกนฺตา. วโยอนุปฺปตฺตาติ ปจฺฉิมวยํ สมฺปตฺตา. ปิยา มนาปาติ รญฺโญ กิร มาตริ มตาย อยฺยิกานํ มาติฏฺฐาเน ๓- ฐตฺวา ปฏชคฺคิ, เตนสฺส อยฺยิกาย พลวเปมํ อุปฺปชฺชิ. ตสฺมา เอวมาห. หตฺถิรตเนนาติ สตสหสฺสคฺฆนิโก ๔- หตฺถี สตสหสฺสคฺฆนิเกน อลงฺกาเรน อลงฺกโต หตฺถิรตนํ นาม. อสฺสรตเนปิ เอเสว นโย. คามวโรปิ สตสหสฺสุฏฺฐานคาโมว. สพฺพานิ ตานิ เภทนธมฺมานีติ เตสุ หิ กิญฺจิ กยิรมานเมว ๕- ภิชฺชติ, กิญฺจิ กตวโยสิตํ ๖- จกฺกโต อนปนีตเมว, กิญฺจิ อปเนตฺวา ภูมิยํ ฐปิตมตฺตํ, กิญฺจิ ตโต ปรํ, เอวเมว สตฺเตสุปิ โกจิ ปฏิสนฺธึ คเหตฺวา มรติ, โกจิ มุฬฺหคพฺภาย มาตริ มาตุ กุจฺฉิโต อนิกฺขนฺโตว, โกจิ นิกฺขนฺตมตฺโต, โกจิ ตโต ปรนฺติ. ตสฺมา เอวมาห. ทุติยํ.

ตติเย สพฺพํ อุตฺตานตฺถเมว.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัยยิกาสูตร”