๒. สมิทฺธิสุตฺตวณฺณนา

[๑๕๘] ทุติเย ลาภา วต เม, สุลทฺธํ วต เมติ เอวรูปสฺส สตฺถุ เจว ธมฺมสฺส จ พฺรหฺมจารีนํ จ ลทฺธตฺตา มยฺหํ ลาภา มยฺหํ สุลทฺธนฺติ. โส กิรายสฺมา ปจฺฉา มูลกมฺมฏฺฐานํ สมฺมสิตฺวา "อรหตฺตํ คเหสฺสามี"ติ ปาสาทิกํ ตาว

@๔ ฉ.ม., อิ. อุรํ ๕ ฉ.ม., อิ.ลาเลตฺวา ๖ ฉ.ม., อิ. ปจฺจิสฺสถาติ กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา พุทฺธธมฺมสํฆคุเณ อาวชฺชิตฺวา ๑- จิตฺตกลฺลตํ อุปฺปาเทตฺวา จิตฺตํ หาเสตฺวา โตเสตฺวา นิสินฺโน. เตนสฺส เอวมโหสิ. อุปสงฺกมีติ "อยํ สมิทฺธิ ภิกฺขุ ปาสาทิกํ กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา นิสินฺนสทิโส, ยาว มูลกมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา อรหตฺตํ น คณฺหาติ, ตาวสฺส อนฺตรายํ กริสฺสามี"ติ อุปสงฺกมิ. คจฺฉ ตฺวนฺติ สตฺถา สกลชมฺพูทีปํ โอโลเกนฺโต "ตสฺมึเยว ฐาเน ตสฺส กมฺมฏฺฐานํ สปฺปายํ ภวิสฺสตี"ติ อทฺทส, ตสฺมา เอวมาห. สติปญฺญา จ เม พุทฺธาติ มยา มยฺหํ ๒- สติ จ ปญฺญา จ ญาตา. กามํ กรสฺสุ รูปานีติ ๓- พหูนิปิ วิภึสกรหานิ รูปานิ ๔- กรสฺสุ. เนว มํ พฺยาธยิสฺสสีติ มํ เนว เวธยิสฺสสิ น กมฺเปสฺสสิ. ๕- ทุติยํ.