๒. โสมาสุตฺตวณฺณนา

[๑๖๓] ทุติเย ฐานนฺติ อรหตฺตํ. ทุรภิสมฺภวนฺติ ทุปฺปสหํ. ทฺวงฺคุลปญฺญายาติ ปริตฺตปญฺญาย. ยสฺมา วา ทฺวีหิ องฺคุลีหิ กปฺปาสวฏฺฏึ คเหตฺวา สุตฺตํ กนฺตนฺติ, ตสฺมา อิตฺถี "ทฺวงฺคุลปญฺญา"ติ วุจฺจติ. ญาณมฺหิ วตฺตมานมฺหีติ ผลสมาปตฺติญาเณ วตฺตมาเน. ๖- สมฺมา ธมฺมํ วิปสฺสโตติ จตุสจฺจธมฺมํ วิปสฺสนฺตสฺส, ปุพฺพภาเค วา วิปสฺสนาย อารมฺมณภูตํ ขนฺธปญฺจกเมว. กิญฺจิ วา ปน อสฺมีติ อญฺญํ วา กิญฺจนํ ๗- "อหํ อสฺมี"ติ ตณฺหามานทิฏฺฐิวเสน ยสฺส สิยา.

ทุติยํ.