๒. คารวสูตร

๒. คารวสุตฺตวณฺณนา

[๑๗๓] ทุติเย อุทปาทีติ อยํ วิตกฺโก ปญฺจเม สตฺตาเห อุทปาทิ. อคารโวติ อญฺญตรสฺมึ คารวรหิโต, กิญฺจิ ครุฏฺฐาเน อฏฺฐเปตฺวาติ อตฺโถ. อปฺปติสฺโสติ ปติสฺเสน รหิโต, ๓- กิญฺจ เชฏฺฐกฏฺฐาเน อฏฺฐเปตฺวาติ อตฺโถ.

สเทวเกติอาทีสุ สทฺธึ เทเวหิ สเทวเก. เทวคฺคหเณน เจตฺถ มารพฺรหฺเมสุ คหิเตสุปิ มาโร นาม วสวตฺตี สพฺเพสํ อุปริ สํวตฺเตติ, พฺรหฺมา นาม มหานุภาโว เอกงฺคุลิยา เอกสฺมึ จกฺกวาเฬ ๔- อาโลกํ ผรติ. ทฺวีหิ ทฺวีสุ ฯเปฯ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. คารวสูตร”