@๖ ฉ.ม. อาโรเจหีติ ๗ ฉ.ม. น เน โกจิ อาโรจยิตฺถา"ติ. กึ อาวุโส อาโรจิเตน, กึ น ปสฺสถ เทฺว ภิกฺขู เถราสเน นิสีทนฺเต, เอเต อคฺคสาวกาติ. เต ขิปฺปํ สนฺนิปติตฺวา สปฺปิผาณิตาทีนิ เจว จีวรทุสฺสานิ จ สํหรึสุ.

โกกาลิโก จินฺเตสิ "ปรมปฺปิจฺฉา อคฺคสาวกา ปยุตฺตวาจาย อุปฺปนฺนํ ลาภํ น สาทิยิสฺสนฺติ, อสาทิยนฺตา `อาวาสิกสฺส เทถา'ติ วกฺขนฺตี"ติ เต ๑- ลาภํ คาหาเปตฺวา เถรานํ สนฺติกํ อคมาสิ. เถรา ทิสฺวาว "อิเม ปจฺจยา เนว อมฺหากํ, น โกกาลิกสฺส กปฺปนฺตี"ติ ปฏิกฺขิปิตฺวา ปกฺกมึสุ. โกกาลิโก "กถํ หิ นาม อตฺตนา อคณฺหนฺตา มยฺหํปิ อทาเปตฺวา ปกฺกมิสฺสนฺตี"ติ อาฆาตํ อุปฺปาเทสิ. เตปิ ภควโต สนฺติกํ คนฺตฺวา ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา ปุน อตฺตโน ปริสํ อาทาย ชนปทจาริกญฺจรนฺตา อนุปุพฺเพน ตสฺมึ รฏฺเฐ ตเมว นครํ ปจฺจาคมึสุ. นาครา เถเร สญฺชานิตฺวา สห ปริกฺขาเรหิ ทานํ สชฺเชตฺวา นครมชฺเฌ มณฺฑปํ กตฺวา ทานํ อทํสุ, เถรานญฺจ ปริกฺขาเร อุปนาเมสุํ. เถรา ภิกฺขุสํฆสฺส นิยฺยาตยึสุ. ตํ ทิสฺวา โกกาลิโก จินฺเตสิ "อิเม ปุพฺเพ อปฺปิจฺฉา อเหสุํ, อิทานิ ปาปิจฺฉา ชาตา, ปุพฺเพปิ อปฺปิจฺฉสนฺตุฏฺฐปวิวิตฺตสทิสาว มญฺเญ"ติ เถเร อุปสงฺกมิตฺวา "อาวุโส ตุเมฺห ปุพฺเพ อปฺปิจฺฉา วิย, อิทานิ ปน ปาปภิกฺขู ชาตา"ติ วตฺวา "มูลฏฺฐาเนเยว เนสํ ปติฏฺฐํ ภินฺทิสฺสามี"ติ ตรมานรูโป นิกฺขมิตฺวา สาวตฺถึ คนฺตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ. อยเมส ๒- โกกาลิโก อิมินาว ๓- การเณน อุปสงฺกมีติ เวทิตพฺโพ.

ภควา ตํ ตุริตตุริตํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวาว อาวชฺเชนฺโต อญฺญาสิ "อยํ อคฺคสาวเก อกฺโกสิตุกาโม อาคโต"ติ. "สกฺกา นุ โข ปฏิเสเธตุนฺ"ติ จ อาวชฺเชนฺโต "น สกฺกา ปฏิเสเธตุํ, เถเรสุ อปรชฺฌิตฺวา กาลกโต เอกํเสน ปทุมนิรเย นิพฺพตฺติสฺสตี"ติ ทิสฺวา "สาริปุตฺตโมคฺคลฺลาเนปิ นาม ๔- ครหนฺตํ สุตฺวา น นิเสเธตี"ติ วาทโมจนตฺถํ อริยูปวาทสฺส จ มหาสาวชฺชทสฺสนตฺถํ ๕- มา เหวนฺติ ติกฺขตฺตุํ ปฏิเสเธสิ. ตตฺถ มา เหวนฺติ มา หิ เอวํ อภณิ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ทุติยโกกาลิกสูตร”