ตตฺถ อารพฺภถาติ ๑- อารภวิริยํ กโรถ. นิกฺกมถาติ นิกฺกมวิริยํ กโรถ. ยุญฺชถาติ ปโยคํ กโรถ ปรกฺกมถ. มจฺจุโน เสนนฺติ มจฺจุโน เสนา นาม กิเลสเสนา, ตํ ธุนาถ. ชาติสํสารนฺติ ชาติญฺจ สํสารญฺจ, ชาติสงฺขาตํ วา สํสารํ. ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ วฏฺฏทุกฺขสฺส ปริจฺเฉทํ กริสฺสติ. กึ ปน กตฺวา เถโร ทสสหสฺสีโลกธาตุํ วิญฺญาเปสีติ? นีลกสิณํ ตาว สมาปชฺชิตฺวา สพฺพตฺถ อาโลกฏฺฐาเน อนฺธการํ ผริ, โอทาตกสิณํ สมาปชฺชิตฺวา อนฺธการฏฺฐาเน โอภาเสนฺโต. ๒- ตโต "กิมิทํ อนฺธการนฺ"ติ สตฺตานํ อาโภเค อุปฺปนฺเน อาโลกํ ทสฺเสติ. ๓- อาโลกฏฺฐาเน อาโลกกิจฺจํ นตฺถิ, "กึ อาโลโก อยนฺ"ติ วิจินนฺตานํ อตฺตานํ ทสฺเสสิ. อถ เนสํ เถโรติ วทนฺตานํ อิมา คาถาโย อภาสิ, สพฺเพ โอสฏาย ปริสาย มชฺเฌ นิสีทิตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺตสฺส วิย สทฺทํ สุณึสุ. อตฺโถปิ เนสํ ปากโฏ อโหสิ. จตุตฺถํ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อรุณวตีสูตร”