อถ พฺราหฺมโณ สุวณฺณจาฏึ ๗- โธวาเปตฺวา ปายาสสฺส ปูเรตฺวา สปฺปิมธุผาณิเตหิ อภิสงฺขริตฺวา นงฺคลพลิกมฺมํ การาเปสิ. พฺราหฺมณี ปญฺจนฺนํ กสฺสกสตานํ สุวณฺณรชตกํสตมฺพโลหมยานิ ภาชนานิ ทาเปตฺวา สุวณฺณกฏจฺฉุํ คเหตฺวา ปายาเสน ปริวิสนฺตี คจฺฉติ. พฺราหฺมโณ ปน พลิกมฺมํ กาเรตฺวา รตฺตพทฺธกาโย ๘- อุปาหนาโย อาโรหิตฺวา รตฺตสุวณฺณทณฺฑํ คเหตฺวา "อิธ ปายาสํ เทถ, อิธ สปฺปึ เทถ, อิธ สกฺขรํ เทถา"ติ โวสาสมาโน วิจรติ. อยํ ตาว กมฺมนฺเต ปวตฺติ.

@๔ ฉ.ม. สุคนฺธคนฺเธหิ ๕ ฉ.ม., อิ. เทฺวติ ๖ ฉ.ม., อิ. กณฺเฐ

@๗ ฉ.ม., อิ. สุวณฺณปาตึ ๘ ฉ.ม., อิ. รตฺตพนฺธิกาโย