ปุเร โหตีติ อคฺคโต โหติ, ตํ ปุรโต กตฺวา คนฺตุํ สุขํ โหตีติ อตฺโถ. คาธเมธตีติ อุทกํ โอตรณกาเล คมฺภีเร อุทเก ปติฏฺฐํ ลภติ.

ปริยาปุณิตฺวาติ อุคฺคณฺหิตฺวา วาจุคฺคตา กตฺวา. สนฺนิสินฺเนสูติ ตถารูเป พฺราหฺมณานํ สมาคมทิวเส สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิเตสุ ปุตฺเตสุ ตํ สภํ โอคาเหตฺวา พฺราหฺมณานํ มชฺเฌ มหารเห อาสเน นิสินฺเนสุ. อภาสีติ "อยํ เม กาโล"ติ สภามชฺฌํ ๑- ปวิสิตฺวา หตฺถํ อุกฺขิปิตฺวา "โภ อหํ ตุมฺหากํ คาถา ภาสิตุกาโม, ภาสิเต สุณิสฺสถา"ติ "ภาส ภาส ๒- พฺราหฺมณ สุโณมา"ติ วุตฺโต ฐิตโกว อภาสิ. เตน จ สมเยน มนุสฺสานํ วตฺตํ โหติ "โย มาตาปิตูนํ สนฺตกํ ขาทนฺโต มาตาปิตโร น โปเสติ, โส มาเรตพฺโพ"ติ. ตสฺมา เต พฺราหฺมณปุตฺตา ปิตุ ปาเทสุ นิปติตฺวา "ชีวิตํ โน ตาต เทหี"ติ ยาจึสุ. โส ปิตุหทยสฺส ปุตฺตานํ มุทุตฺตา "มา เม โภ พาลเก วินาสยิตฺถ, โปสิสฺสนฺติ มนฺ"ติ อาห.

อถสฺส ปุตฺเต มนุสฺสา อาหํสุ "สเจ โภ อชฺช ปฏฺฐาย ปิตรํ น สมฺมา ปฏิชคฺคิสฺสถ, ฆาเตสฺสาม โว"ติ. เต ภีตา ฆรํ เนตฺวา ปฏิชคฺคึสุ. ตํ ทสฺเสตุํ อถโข นํ พฺราหฺมณมหาสาลนฺติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ เนตฺวาติ ปีเฐ ๓- นิสีทาเปตฺวา สยํ อุกฺขิปิตฺวา นยึสุ. นฺหาเปตฺวาติ สรีรํ เตเลน อพฺภญฺชิตฺวา อุพฺพฏฺเฏตฺวา คนฺธจุณฺณาทีหิ นฺหาเปสุํ. พฺราหฺมณิโยปิ ปกฺโกสาเปตฺวา "อชฺช ปฏฺฐาย อมฺหากํ ปิตรํ สมฺมา ปฏิชคฺคถ, สเจ ปมาทํ อาปชฺชิสฺสถ, ฆรโต โว นิกฺกฑฺฒิสฺสามา"ติ วตฺวา ปณีตโภชนํ ๔- โภเชสุํ.

พฺราหฺมโณ สุโภชนญฺจ สุขเสยฺยญฺจ อาคมฺม กติปาหํเยว ๕- สญฺชาตพโล ปีณิตินฺทฺริโย อตฺตภาวํ โอโลเกตฺวา "อยํ เม สมฺปตฺติ สมณํ โคตมํ นิสฺสาย ลทฺธา"ติ ปณฺณาการํ อาทาย ภควโต สนฺติกํ อคมาสิ. ตํ ทสฺเสตุํ อถโข