๕. มานตฺถทฺธสุตฺตวณฺณนา

[๒๐๑] ปญฺจเม มานตฺถทฺโธติ วาตภริตภสฺตา วิย มาเนน ถทฺโธ. อาจริยนฺติ สิปฺปุคฺคหณกาเล อาจริโย อนภิวาเทนฺตสฺส สิปฺปํ น เทติ, อญฺญสฺมึ ปน กาเล ตํ อนภิวาเทติ, อตฺถิภาวํปิสฺส น ชานาติ. นายํ สมโณติ เอวํ กิรสฺส อโหสิ "ยสฺมา อยํ สมโณ มาทิเส ชาติสมฺปนฺเน พฺราหฺมเณ สมฺปตฺเต ปฏิสนฺถารมตฺตํปิ น กโรติ, ตสฺมา น กิญฺจิ ชานาตี"ติ.

อพฺภูตจิตฺตชาตาติ อภูตปุพฺพาย ภูตาย ๑- ตุฏฺฐิยา สมนฺนาคตา. เกสุ จสฺสาติ เกสุ ภเวยฺย. กฺยสฺสาติ เก อสฺส ปุคฺคลสฺส. อปจิตา อสฺสูติ อปจิตึ ทสฺเสตุํ ยุตฺตา ภเวยฺยุํ. อรหนฺเตติ อิมาย คาถาย เทสนากุสลตฺตา อตฺตานํ อนฺโต กตฺวา ปูชเนยฺยํ ทสฺเสติ. ปญฺจมํ.