@๓ ฉ. ม. ตุณฺหีภูตํ ตุณฺหีภูตนฺติ ๔ ม. อิจฺฉามิ ๕ ฉ.ม., อิ.จิตฺตาจารํ อปริสุทฺธตฺตา. โพธิสตฺตภูตสฺสาปิ หิ ตสฺส ภูริทตฺตฉทฺทนฺตสงฺขปาลธมฺมปาลาทิกาเล มโนทฺวารํ ปริสุทฺธํ, อิทาเนตฺถ วตฺตพฺพเมว นตฺถิ.

เอตทโวจาติ ธมฺมเสนาปติฏฺฐาเน ฐิตตฺตา ภิกฺขุสํฆสฺส ภารํ วหนฺโต เอตํ อโวจ. น โข มยํ ภนฺเตติ ภนฺเต มยํ ภควโต น กิญฺจิ ครหาม. กายิกํ วา วาจสิกํ วาติ อิทํ จตุนฺนํ อรกฺขิยตํ สนฺธาย เถโร อาห. ภควโต หิ จตฺตาริ อรกฺขิยานิ. ยถาห:-

"จตฺตารีมานิ ภิกฺขเว ตถาคตสฺส อรกฺขิยานิ. ๑- กตมานิ จตฺตาริ

ปริสุทฺธกายสมาจาโร ภิกฺขเว ตถาคโต, นตฺถิ ตถาคตสฺส กายทุจฺจริตํ, ยํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ปวารณาสูตร”