@๔ ฉ.ม., อิ. อจฺจุณฺหา กุกฺกุลา ๕ ฉ.ม., อิ. นิปตึสุ อเหสุํ. เอวํ สนฺเตปิ ยถา โพธิมณฺเฑ มาโร อาคตเวลายเมว นิวตฺโต, ตถา อนิวตฺติตฺวา อุปฑฺฒรตฺติมตฺตํ พฺยากุลมกํสุ. เอวํ อุปฑฺฒรตฺติมตฺตํ อเนกปฺปการวิภึสนกทสฺสเนนปิ ภควนฺตํ จ จาเลตุํ อสกฺโกนฺโต อาฬวโก จินฺเตสิ "ยนฺนูนาหํ เกนจิ อเชยฺยํ ทุสฺสาวุธํ มุญฺเจยฺยนฺ"ติ.

จตฺตาริ กิร อาวุธานิ โลกสฺมึ เสฏฺฐานิ:- สกฺกสฺส วชิราวุธํ เวสฺสวณฺณสฺส คทาวุธํ ยมสฺส นยนาวุธํ อาฬวกสฺส ทุสฺสาวุธนฺติ. ยทิ หิ สกฺโก รุทฺโธ ๑- วชิราวุธํ สิเนรุมตฺถเก ปหเรยฺย, อฏฺฐสฏฺฐิสหสฺสาธิกโยชนสตสหสฺสํ วินิวิชฺฌิตฺวา เหฏฺฐโต คจฺเฉยฺย. เวสฺสวณฺเณน กุชฺฌนกาเล วิสฺสชฺชิตา คทา ๒- พหุนฺนํ ยกฺขสหสฺสานํ สีสํ ปาเตตฺวา ปุน หตฺถปาสํ อาคนฺตฺวา ติฏฺฐติ. ยเมน รุทฺเธน นยนาวุเธน โอโลกิตมตฺเตน ๓- อเนกานิ กุมฺภณฺฑสหสฺสานิ ตตฺตกปาเล ติลา วิย ผรนฺตานิ วินสฺสนฺติ. อาฬวโก รุทฺโธ สเจ อากาเส ทุสฺสาวุธํ มุญฺเจยฺย, ทฺวาทสวสฺสานิ เทโว น วสฺเสยฺย. สเจ ปฐวิยํ มุญฺเจยฺย. สพฺพรุกฺขติณาทีนิ สุสฺสิตฺวา ทฺวาทสวสฺสนฺตเร น ปุน วิรูเหยฺยุํ. สเจ สมุทฺเท มุญฺเจยฺย, ตตฺตกปาเล อุทกพินฺทุ วิย สพฺพมุทกํ สุสฺเสยฺย. สเจ สิเนรุสทิเสปิ ปพฺพเต มุญฺเจยฺย, ขณฺฑาขณฺฑํ หุตฺวา วิกิเรยฺย, โส เอวํ มหานุภาวํ ทุสฺสาวุธํ อุตฺตริยกตํ ๔- มุญฺจิตฺวา อคฺคเหสิ. เยภุยฺเยน ทสสหสฺสีโลกธาตุเทวตา เวเคน สนฺนิปตึสุ "อชฺช ภควา อาฬวกํ ทเมสฺสติ, ตตฺถ ธมฺมํ โสสฺสามา"ติ. ยุทฺธทสฺสนกามาปิ เทวตา สนฺนิปตึสุ. เอวํ สกลํปิ อากาสํ เทวตาหิ ปุณฺณํ อโหสิ. ๕-

อถ อาฬวโก ภควโต สมีเป อุปรูปริ วิจริตฺวา วตฺถาวุธํ มุญฺจิ. ตํ อสนิวิจกฺกํ วิย อากาเส เภรวสทฺทํ กโรนฺตํ ธูมายนฺตํ ปชฺชลนฺตํ ภควนฺตํ ปตฺวา ยกฺขสฺส มานมทฺทนตฺถํ ปาทปุญฺชโจฬํ ๖- หุตฺวา ปาทมูเล นิปติ. อาฬวโก ตํ ทิสฺวา ฉินฺนวิสาโณ วิย อุสโภ อุทฺธฏทาโฐ วิย สปฺโป นิตฺเตโช นิมฺมโท

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อาฬวกสูตร”