อถาฬวโก "สุพฺพโจ อยํ สมโณ, `นิกฺขมา'ติ วุตฺโต นิกฺขมติ, `ปวิสา'ติ วุตฺโต ปวิสติ, ยนฺนูนาหํ อิมํ สมณํ เอวเมว สกลรตฺตึ กิลเมตฺวา ปาเท คเหตฺวา ปารคงฺคาย ขิเปยฺยนฺ"ติ ปาปกํ จิตฺตํ อุปฺปาเทตฺวา จตุตฺถวารํ อาห นิกฺขม สมณาติ. ตํ ญตฺวา ภควา น ขฺวาหนฺตนฺติ อาห. เอวํ ๒- วุตฺเต ตทุตฺตริกรณียํ ปริเยสมาโน ปญฺหํ ปุจฺฉิตพฺพํ มญฺญิสฺสติ, ตํ ธมฺมกถาย สุขํ ภวิสฺสตีติ ญตฺวา น ขฺวาหนฺตนฺติ อาห. ตตฺถ นอิติ ปฏิกฺเขเป. โขติ อวธารเณ. อหนฺติ อตฺตนิทสฺสนํ. ตนฺติ เหตุวจนํ. เตเนเวตฺถ "ยสฺมา ตฺวํ เอวํ จินฺเตสิ, ตสฺมา อหํ อาวุโส เนว นิกฺขมิสฺสามิ, ยํ เต กรณียํ, ตํ กโรหี"ติ เอวมตฺโถ ทฏฺฐพฺโพ.

ตโต อาฬวโก ยสฺมา ปุพฺเพปิ อากาเสน คมนเวลายํ "กึ นุ โข เอวํ ๓- สุวณฺณวิมานํ, อุทาหุ รชตมณิวิมานานํ อญฺญตรํ, หนฺท นํ ปสฺสามา"ติ ๔- เอวํ อตฺตโน วิมานํ อาคเต อิทฺธิมนฺเต ตาปสปริพฺพาชเก ปญฺหํ ปุจฺฉิตฺวา วิสฺสชฺเชตุํ อสกฺโกนฺเต จิตฺตกฺเขปาทีหิ วิเหเฐติ, ตสฺมา ภควนฺตํปิ ตถา วิเหเฐสฺสามีติ มญฺญมาโน ปญฺหํ ตนฺติอาทิมาห.

กุโต ปนสฺส ปโญฺหติ? ๕- ตสฺส กิร มาตาปิตโร กสฺสปภควนฺตํ ปยิรุปาสิตฺวา อฏฺฐ ปเญฺห สห วิสฺสชฺชเนน อุคฺคเหสุํ, เต ทหรกาเล อาฬวกํ ปริยาปุณาเปสุํ, โส กาลจฺจเยน วิสฺสชฺชนํ สมฺมุสฺสิ. ตโต "อิเม ปญฺหาปิ มา วินสฺสนฺตู"ติ สุวณฺณปฏฺเฏ ชาติหิงฺคุลเกน เลขาเปตฺวา วิมาเน นิกฺขิปิ. เอวเมว เต ๖- ปุฏฺฐปญฺหา พุทฺธวิสยาว โหนฺติ. ภควา ตํ สุตฺวา ยสฺมา พุทฺธานํ