สจฺจํ เตสํ สาทุตรํ รสานํ

สจฺเจ ฐิตา สมณพฺราหฺมณา จ

ตรนฺติ ชาติมรณสฺส ปารนฺ"ติ. ๓- สาทุตรนฺติ สาทุตรํ มธุรตรํ ปณีตตรํ. รสานนฺติ เย อิเม "มูลรโส ขนฺธรโส"ติอาทินา ๔- นเยน สายนียธมฺมา, เยเกจิเม ๕- "อนุชานามิ ภิกฺขเว สพฺพํ ผลรสํ, ๖- อรสรูโป ภวํ โคตโม, เย เต พฺราหฺมณ รูปรสา สทฺทรสา, ๗- อนาปตฺติ. รสรเส, ๘- อยํ ธมฺมวินโย เอกรโส วิมุตฺติรโส, ๙- ภาคี วา ภควา อตฺถรสสฺส ธมฺมรสสฺสา"ติอาทินา ๑๐- นเยน ธุตวาสุปวชฺชอวเสสพฺยญฺชนาทโย ๑๑- "ธมฺมรสา"ติ วุจฺจนฺติ, เตสํ รสานํ สจฺจํ หเว สาทุตรํ สจฺจเมว สาทุตรํ. สาธุตรนฺติ วา เสฏฺฐตรมุตฺตมตรํ. มูลรสาทโย หิ สรีรมุปพฺรูเหนฺติ, สงฺกิเลสิกญฺจ สุขมาวหนฺติ. สจฺจรเส วิรติสจฺจวาจาสจฺจรโส ๑๒- สมถวิปสฺสนาทีหิ จิตฺตมุปพฺรูเหติ, อสงฺกิเลสิกญฺจ สุขมาวหนฺติ. วิมุตฺติรโส ปรมตฺถสจฺจรสปริภาวิตตฺตา สาทุ, อตฺถรสธมฺมรสา จ ตทธิคมุปายภูตํ อตฺถญฺจ ธมฺมญฺจ นิสฺสาย ปวตฺติ โหติ. ๑๓-

ปญฺญาชีวึ ชีวิตนฺติ ๑๔- เอตฺถ ปน สฺวายํ ๑๕- อนฺเธกจกฺขุทฺวิจกฺขุเกสุ ทฺวิจกฺขุปุคฺคโล คหฏฺโฐ วา

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อาฬวกสูตร”