๓. สมฺพริมายาสุตฺตวณฺณนา

[๒๖๙] ตติเย อาพาธิโกติ อิสิคเณน อภิสปกาเล อุปฺปนฺนาพาเธน อาพาธิโก. วาเจหิสิ มนฺติ ๖- สเจ มํ สมฺพริมายํ วาเจหิสิ, เอวมหนฺตํ ๗- ติกิจฺฉิสฺสามีติ วทติ. มา โข ตุวํ มาริส วาเจสีติ วินาปิ ตาว สมฺพริมายํ สกฺโก อเมฺห พาธติ, ยทิ ปน ตํ ชานิสฺสติ, นฏฺฐา มยํ, มา อตฺตโน เอกกสฺส ๘- อตฺถาย อเมฺห นาเสตีติ ๙- วตฺวา นิวารยึสุ. สมฺพโรว สตํ สมนฺติ ยถา สมฺพโร อสุรินฺโท มายาวี มายํ ปโยเชตฺวา วสฺสสตํ นิรเย ปกฺโก, เอวํ ปจฺจติ. ตุเมฺห จ ๑๐- ธมฺมิกา, อลํ โว มายายาติ วทติ. กึ ปน สกฺโก ตสฺส โกธํ ติกิจฺฉิตุํ สกฺกเณยฺยาติ. อาม สกฺกุเณยฺย. กถํ? ตทา กิร โส อิสิคโณ ธรติเยว, ตสฺมา นํ อิสีนํ สนฺติกํ เนตฺวา ขมาเปยฺย, เอวมสฺส ผาสุ ภเวยฺย. เตน ปน วญฺจิตตฺตา ตถา อกตฺวา ปกฺกนฺโตว. ตติยํ.