๒. อรติสูตร

2. Aratīsuttavaṇṇanā

[210] Dutiye nikkhamatīti vihārā nikkhamati. Aparajju vā kāleti dutiyadivase vā bhikkhācārakāle vā. Vihāragaruko kiresa thero. Aratiñca ratiñcāti sāsane aratiṃ kāmaguṇesu ca ratiṃ. Sabbaso gehasitañca vitakkanti pañcakāmaguṇe gehanissitaṃ pāpavitakkaṃ ca sabbākārena pahāya. Vanathanti kilesamahāvanaṃ. Kuhiñcīti kismiñci ārammaṇe. Nibbanathoti nikkilesavano. Anatoti taṇhāratirahito.

Paṭhaviñca vehāsanti paṭhaviṭṭhakañca itthīpurisavatthālaṅkārādivaṇṇaṃ, vehāsaṭṭhakañca candimasuriyobhāsādi. Rūpagatanti rūpameva. Jagatogadhanti jagatiyā ogadhaṃ, antopaṭhaviyaṃ nāgabhavanaṃ gatanti attho. Parijīyatīti parijīrati. Sabbamaniccanti sabbantaṃ aniccaṃ. Ayaṃ therassa mahāvipassanāti vadanti. Evaṃ sameccāti evaṃ samāgantvā. Caranti mutattāti viññātattabhāvā viharanti.

Upadhīsūti khandhakilesābhisaṅkhāresu. Gadhitāti giddhā. Diṭṭhasuteti cakkhunā diṭṭhe rūpe, sotena sute sadde. Paṭighe ca mute cāti ettha paṭighapadena

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อรติสูตร”