6. Accharāsuttavaṇṇanā

[46] Chaṭṭhe accharāgaṇasaṅghuṭṭhanti ayaṃ kira devaputto satthu sāsane pabbajitvā vattapaṭipattiṃ pūrayamāno pañcavassakāle pavāretvā dve mātikā paguṇā katvā kammākammaṃ uggahetvā cittarucitaṃ kammaṭṭhānaṃ uggaṇhitvā sallahukavuttiko araññaṃ pavisitvā yo bhagavatā majjhimayāmo sayanassa koṭṭhāsoti anuññāto, tasmiṃpi sampatte "pamādassa bhāyāmī"ti mañcakaṃ ukkhipitvā rattiṃ ca divā ca nīrāhāro kammaṭṭhānameva manasākāsi.

Athassa abbhantare satthakavātā uppajjitvā jīvitaṃ pariyādiyiṃsu. So dhurasmiṃyeva kālamakāsi. Yo hi koci bhikkhu caṅkame caṅkamamāno vā ālambanakhandhaṃ nissāya ṭhito vā caṅkamakoṭiyaṃ cīvaraṃ sīse ṭhapetvā nisinno vā nipanno vā parisamajjhe alaṅkatadhammāsane dhammaṃ desento vā kālaṃ karoti, sabbo so dhurasmiṃ kālaṃ karoti nāma. iti ayaṃpi caṅkamane kālaṃ katvā upanissayamandatāya āsavakkhayaṃ appatto tāvatiṃsabhavane mahāvimānadvāre niddāyitvā pabujjhanto viya paṭisandhiṃ aggahesi. Tāvadevassa suvaṇṇatoraṇaṃ viya tigāvuto attabhāvo nibbatti.

Anto vimāne sahassamattā accharā taṃ disvā "vimānasāmiko devaputto āgato, ramayissāma nan"ti turiyāni gahetvā parivārayiṃsu. Devaputto na tāva cutabhāvaṃ jānāti, pabbajitasaññīyeva accharā oloketvā vihāracārikaṃ āgataṃ mātugāmaṃ disvā lajjī paṃsukuliko viya upari ṭhitaṃ ghanadukulaṃ ekaṃsaṃ karonto aṃsakūṭaṃ paṭicchādetvā indriyāni okkhipitvā adhomukho aṭṭhāsi. Tassa kāyavikāreneva tā devatā "samaṇadevaputto ayan"ti ñatvā evamāhaṃsu "ayya devaputta devaloko nāmāyaṃ, na samaṇadhammassa karaṇokāso, sampattianubhavanokāso"ti. So tatheva aṭṭhāsi. Devatā "na tāvāyaṃ sallakkhetī"ti turiyāni paggaṇhiṃsu. So tathāpi anolokentova aṭṭhāsi.