Vijjā uppatataṃ seṭṭhāti purimapañhe kira sutvā samīpe ṭhitā ekā devatā "devate kasmā tvaṃ etaṃ pañhaṃ dasabalaṃ pucchasi, ahaṃ te kathessāmī"ti attano laddhiyā pañhaṃ kathesi. Atha naṃ itarā devatā āha "yāva dhaṃsī devate yāva pagabbhamukharā, ahaṃ buddhaṃ bhagavantaṃ pucchāmi, tvaṃ mayhaṃ kasmā kathesī"ti nivattitvā tameva pañhaṃ dasabalaṃ pucchi. Athassā satthā visajjento vijjā uppatatantiādimāha. Tattha vijjāti catumaggavijjā. Sā hi uppajjamānā sabbākusaladhamme samugghāṭeti. Tasmā "uppatataṃ seṭṭhā"ti vuttā. Avijjāti vaṭṭamūlakamahāavijjā. Sā hi nipatantānaṃ osīdantānaṃ vaRā. Pavajjamānānanti padasā caramānānaṃ jaṅgamamānānaṃ anomapuññakkhettabhūto saṃgho varo. Tañhi tattha tattha disvā pasannacittā sattā sotthiṃ pāpuṇanti. Buddhoti putto hotu añño vā, yesaṃ kesañci vadamānānaṃ buddho varo. Tassa hi dhammadesanaṃ āgamma anekasatasahassānaṃ pāṇānaṃ bandhanamokkho hotīti. Catutthaṃ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. วุฏฐิสูตร”