atthābhisamayā dhīro paṇḍitoti pavuccatī"ti ādīsu paṭilābho. "sammā mānābhisamayā antamakāsi dukkhassā"tiādīsu pahānaṃ. "dukkhassa pīḷanaṭṭho saṅkhataṭṭho santāpaṭṭho vipariṇāmaṭṭho abhisamayaṭṭho"tiādīsu paṭivedho. Idha panassa kālo attho. Tena saṃvaccharautumāsaaḍḍhamāsarattidivasa- pubbaṇhamajjhantikasāyaṇhapaṭhamamajjhimapacchimayāmamuhuttādīsu kālappabhedabhūtesu samayesu ekaṃ samayanti dīpeti.

Tattha kiñcāpi etesu saṃvaccharādīsu samayesu yaṃ yaṃ suttaṃ yamhi yamhi saṃvacchare utumhi māse pakkhe rattibhāge divasabhāge vā vuttaṃ, sabbantaṃ therassa suviditaṃ suvavatthāpitaṃ paññāya. Yasmā pana "evaṃ me sutaṃ asukasaṃvacchare asukautumhi asukamāse asukapakkhe asukarattibhāge asukadivasabhāge vā"ti evaṃ vutte na sakkā sukhena dhāretuṃ vā uddisituṃ vā uddisāpetuṃ vā, bahuñca vattabbaṃ hoti, tasmā ekeneva padena tamatthaṃ samodhānetvā "ekaṃ samayan"ti āha.

Ye vā ime gabbhokkantisamayo jātisamayo saṃvegasamayo abhinikkhamanasamayo dukkarakārikasamayo māravijayasamayo abhisambodhisamayo diṭṭhadhammasukhavihārasamayo

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. โอฆตรณสูตร”