9. Yaññasuttavaṇṇanā

[120] Navame thūṇūpanītānīti thūṇaṃ upanītāni, thūṇāya baddhāni honti. Parikammāni karontīti ettāvatā tehi bhikkhūhi raññā āraddhayañño tathāgatassa ārocito. Kasmā pana raññā ayaṃ yañño āraddho? dussupinapaṭighātāya. Ekadivasaṃ kira rājā sabbālaṅkārapaṭimaṇḍito hatthikkhandhavaragato nagaraṃ anusañ- caranto vātapānaṃ vivaritvā olokayamānaṃ ekaṃ itthiṃ disvā tassā paṭibaddhacitto tato paṭinivattitvā antepuraṃ pavisitvā ekassa purisassa tamatthaṃ ārocetvā "gaccha tassā sassāmikabhāvaṃ vā assāmikabhāvaṃ vā jānāhī"ti pesesi. So taṃ gantvā pucchi. Sā "eso me sāmiko āpaṇe nisinno"ti dassesi. Rājapuriso rañño tamatthaṃ ācikkhi, rājā taṃ purisaṃ pakkosāpetvā "maṃ upaṭṭhahā"ti āha. Nāhaṃ deva upaṭṭhātuṃ jānāmīti ca vutte "upaṭṭhānaṃ nāma na ācariyasantike

@4 cha.Ma., i. puthusattānampi 5 cha.Ma., i. rañño 6 cha.Ma., i. tatova