Kimīnaṃ ālayaṃ etaṃ nānākuṇapena pūritaṃ

asucissa bhājanaṃ etaṃ kaddalikkhandhasamaṃ idan"ti imaṃ gītikaṃ sutvā paccavekkhanto saha puttehi paccekabodhiṃ patto. Evaṃ imehi catūhi aṅgehi samannāgatā vācā sacepi milakkhabhāsāpariyāpannā ghaṭaceṭikānaṃ gītikapariyāpannā vā hoti, tathāpi subhāsitāti veditabbā. Subhāsitattā ceva anavajjā ca ananuvajjā viññūnaṃ atthatthikānaṃ atthapaṭisaraṇānaṃ no byañjanapaṭisaraṇānanti.

Sāruppāhīti anucchavikāhi. Abhitthavīti pasaṃsi. Na tāpayeti vippaṭisārena na tāpeyya na viheṭheyya. Pareti parehi bhindanto na bādheyya. Iti imāya gāthāya apisuṇavācāvasena bhagavantaṃ thometi. Paṭinanditāti piyāyitā. Yaṃ anādāyāti yaṃ vācaṃ bhāsanto paresaṃ pāpāni appiyāni pharusavacanāni anādāya atthabyañjanamadhuraṃ piyameva bhāsati, taṃ vācaṃ bhāseyyāti piyavācāvasena abhitthavi.

Amatāti sādhubhāvena amatasadisā. Vuttampi hetaṃ "saccaṃ have sādhutaraṃ rasānan"ti. Nibbānāmatapaccayattā vā amatā. Esa dhammo sanantanoti yā ayaṃ saccavācā nāma, esa porāṇo dhammo cariyā paveṇī. Idameva hi porāṇānaṃ āciṇṇaṃ, na te alikaṃ bhāsiṃsu. Tenevāha sacce atthe ca dhamme ca, āhu santo patiṭṭhitāti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สุภาษิตสูตร”