8. Kulagharaṇīsuttavaṇṇanā

[228] Aṭṭhame ajjhogāḷhappattoti ogāhappato. So kira satthu santike kammaṭṭhānaṃ gahetvā taṃ vanasaṇḍaṃ pavisitvā dutiyadivase gāmaṃ piṇḍāya pāvisi pāsādikehi abhikkantādīhi. Aññataraṃ kulaṃ tassa iriyāpathe pasīditvā pañcapatiṭṭhitena vanditvā piṇḍapātaṃ adāsi. Bhattānumodanaṃ puna sutvā atirekataraṃ pasīditvā "bhante niccakālaṃ idheva bhikkhaṃ gaṇhathā"ti nimantesi. Thero adhivāsetvā tesaṃ āhāraṃ paribhuñjamāno viriyaṃ paggayha ghaṭento arahattaṃ patvā cintesi "bahūpakāraṃ me etaṃ kulaṃ, aññattha gantvā kiṃ karissāmī"ti phalasamāpattisukhaṃ anubhavanto tattheva vasi. Ajjhabhāsīti sā kira therassa khīṇāsavabhāvaṃ ajānantī cintesi "ayaṃ thero neva aññaṃ gāmaṃ gacchati, na aññaṃ gharaṃ, na rukkhamūlaāsanasālādīsu nisīdati, niccakālaṃ gharaṃ pavisitvāva nisīdati, ubho cete ogādhappattā patigādhappattā, kadāci esa imaṃ kulaṃ dūseyya, codessāmi nan"ti. Tasmā abhāsi.

Saṇṭhāneti nagaradvārassa āsanne manussānaṃ bhaṇḍakaṃ otāretvā visamanaṭṭhāne. Saṅgammāti samāgantvā. Mantentīti kathenti. Mañca tañcāti maṃ ca kathenti, taṃ ca kathenti. Kimantaranti kiṃ kāraṇaṃ. Bahū hi saddā paccūhāti bahukā ete lokasmiṃ paṭilomasaddā. Na tenāti tena kāraṇena, tena vā tapassinā na maṅku hotabbaṃ. Na hi tenāti na hi tena parehi vuttavacanena