Idānissa gharāvāse ādīnavaṃ dassentī kukkuḷātiādimāha. Tattha kukkuḷāti gharāvāso kira uṇhaṭṭhena kukkuḷā nāma hoti. Kassa ujjhāpayāmaseti "abhidhāvatha, bhaddante hotū"ti evaṃ vatvā "yaṃ tvaṃ vibbhamitukāmo yakkhena pāpito, imaṃ vippakāraṃ kassa mayaṃ ujjhāpayāma nijjhāpayāma ārocayāmā"ti vadati. Puna ḍayhitumicchasīti ādittagharato nibbhataṃ bhaṇḍaṃ viya gharā nīharitvā buddhasāsane pabbajitvā puna mahāḍāhasadise gharāvāse ḍayhituṃ icchasīti attho. So mātari kathentiyā sallakkhetvā hirottappaṃ paṭilabhitvā "natthi mayhaṃ gihibhāvena attho"ti āha. Athassa mātā "sādhu tātā"ti tuṭṭhā paṇītabhojanaṃ bhojetvā "kativassosi tātā"ti pucchi. Paripuṇṇavassomhi upāsiketi. "tenahi tāta upasampadaṃ karohī"ti cīvarasāṭake adāsi. So ticīvaraṃ kāretvā upasampanno buddhavacanaṃ uggaṇhanto tipiṭako hutvā sīlādīni āgataṭṭhāne taṃ taṃ pūrento nacirasseva arahattaṃ patvā mahādhammakathiko hutvā vīsavassasataṃ ṭhatvā sakalajambūdīpaṃ khobhetvā parinibbāyi. Pañcamaṃ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. สานุสูตร”