Yekecime atthi rasā pathabyā

saccaṃ tesaṃ sādutaraṃ rasānaṃ

sacce ṭhitā samaṇabrāhmaṇā ca

taranti jātimaraṇassa pāran"ti. Sādutaranti sādutaraṃ madhurataraṃ paṇītataraṃ. Rasānanti ye ime "mūlaraso khandharaso"tiādinā nayena sāyanīyadhammā, yekecime "anujānāmi bhikkhave sabbaṃ phalarasaṃ, arasarūpo bhavaṃ gotamo, ye te brāhmaṇa rūparasā saddarasā, anāpatti. Rasarase, ayaṃ dhammavinayo ekaraso vimuttiraso, bhāgī vā bhagavā attharasassa dhammarasassā"tiādinā nayena dhutavāsupavajjaavasesabyañjanādayo "dhammarasā"ti vuccanti, tesaṃ rasānaṃ saccaṃ have sādutaraṃ saccameva sādutaraṃ. Sādhutaranti vā seṭṭhataramuttamataraṃ. Mūlarasādayo hi sarīramupabrūhenti, saṅkilesikañca sukhamāvahanti. Saccarase viratisaccavācāsaccaraso samathavipassanādīhi cittamupabrūheti, asaṅkilesikañca sukhamāvahanti. Vimuttiraso paramatthasaccarasaparibhāvitattā sādu, attharasadhammarasā ca tadadhigamupāyabhūtaṃ atthañca dhammañca nissāya pavatti hoti.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. อาฬวกสูตร”