@7 cha.Ma., i, kathenti pakāsenti Jiṇṇāni, tato tato suttāni gaḷanti. Rañño satasahassādhikāni dve asaṅkheyyāni pūritapāramiṃ paccekabuddhaṃ disvā cittappasādamattaṃ vā hatthaṃ pasāretvā vandanamattaṃ vā nāhosi, so rājā "pabbajito maññe esa ussūyāya maṃ na oloketī"ti kujjhitvā "kvāyaṃ kuṭṭhicīvarāni pāruto"ti nuṭṭhuhitvā pakkāmi. Tassa kammassa vipākena mahāniraye nibbattitvā vipākāvasesena manussalokaṃ āgacchanto rājagahe paramakapaṇāya itthiyā kucchimhi paṭisandhiṃ gaṇhi. Gahitakālato paṭṭhāya sā itthī kañjikamattaṃ udarapūraṃ nālattha. Tassa kucchigatasseva kaṇṇanāsā vilīnā, saṅkhapalitakuṭṭhī hutvā mātu kucchito nikkhanto. Mātāpitaro nāma dukkarakārikā honti, tenassa mātā yāva kapālaṃ gahetvā carituṃ na sakkoti, tāvassa kañjikampi udakampi āharitvā adāsi. Bhikkhāya carituṃ samatthakāle panassa kapālaṃ hatthe datvā "paññāyissasi sakena kammenā"ti pakkāmi.

Athassa tato paṭṭhāya sakalasarīrato maṃsāni chijjitvā chijjitvā patanti, yūsaṃ paggharati, mahāvedanā vattanti. Yaṃ yaṃ racchaṃ nissāya sayati, sabbarattiṃ mahāravena ravati. Tassa kāruññaparidevitasaddena sakalavīthiyaṃ manussā sabbarattiṃ niddaṃ na labhanti. Tassa tato paṭṭhāya sukhasayite pabodhetīti suppabuddhotveva nāmaṃ udapādi. Athāparena samayena bhagavati rājagahaṃ sampatte nāgarā satthāraṃ nimantetvā nagaramajjhe mahāmaṇḍapaṃ katvā dānaṃ adaṃsu. Suppabuddhopi kuṭṭhī gantvā dānamaṇḍapassa avidūre nisīdi. Nāgarā buddhappamukhaṃ saṃghaṃ paṇītena khādanīyabhojanīyena parivisantā tassāpi yāgubhattaṃ adaṃsu. Tassa paṇītabhojanaṃ bhuttassa cittaṃ ekaggaṃ ahosi. Satthā bhattakiccāvasāne anumodanaṃ katvā saccāni dīpesi, suppabuddho nisinnaṭṭhāne nisinnova desanāvasāne desanānusārena ñāṇaṃ pesetvā sotāpattiphale patiṭṭhito. Satthā uṭṭhāya vihāraṃ gato. Sopi cumbaṭaṃ āruyha kapālamādāya daṇḍamolambitvā attano vasanaṭṭhānaṃ gacchanto

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทฬิททสูตร”