เธอยังสาวมีรูปงาม และฉันเองก็ยังหนุ่มแน่น

มาเถิดน้องนาง เรามาร่วมบรรเลงดนตรีเครื่องห้า ๑-

ให้สำเริงสำราญกันเถิด

ลำดับนั้น วิชยาภิกษุณีได้มีความคิดดังนี้ว่า “นี่ใครหนอมากล่าวคาถา จะเป็น มนุษย์หรืออมนุษย์กันแน่” ทันใดนั้น วิชยาภิกษุณีได้มีความคิดดังนี้อีกว่า “นี่คือมาร ผู้มีบาป ประสงค์จะให้เราเกิดความกลัว ความหวาดสะดุ้ง ความขนพองสยองเกล้า และประสงค์จะให้เคลื่อนจากสมาธิ จึงกล่าวคาถา”