ที่ดำรงอยู่ในอรูปภพและในสมาบัติอันสงบทั้งปวง

เราก็กำจัดได้หมดแล้ว

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “วิชยาภิกษุณีรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง

วิชยาสูตรที่ ๔ จบ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑,๑๒๘

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. วิชยาสูตร”