พระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้อนุเคราะห์สัตว์โลก

ลำดับนั้น อสุรินทราหูปล่อยจันทิมเทพบุตรแล้ว ก็เร่งรีบเข้าไปหาท้าวเวปจิตติ จอมอสูรถึงที่อยู่ เป็นผู้เศร้าสลดใจ เกิดขนพองสยองเกล้า ได้ยืนอยู่ ณ ที่สมควร ท้าวเวปจิตติจอมอสูรได้กล่าวกับอสุรินทราหูผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควร ด้วยคาถาว่า

ราหู ทำไมท่านจึงรีบปล่อยจันทิมเทพบุตรเสียเล่า

ทำไมท่านจึงเศร้าสลดใจ มายืนกลัวอยู่เล่า