[๒๓๖] เอกมนฺตํ ฐิโต โข ปญฺจาลจณฺโฑ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ สมฺพาเธ วต โอกาสํ อวินฺทิ ภูริเมธโส โย ฌานมพุทฺธิ พุทฺโธ ๑ ปฏิลีนนิสโภ มุนีติ ฯ

[๒๓๗] สมฺพาเธปิ จ ติฏฺฐนฺติ ๒ [ปญฺจาลจณฺฑาติ ภควา] ธมฺมํ นิพฺพานปตฺติยา เย สตึ ปจฺจลตฺถํสุ สมฺมา เต สุสมาหิตาติ ฯ อฏฺฐมํ ตายนสุตฺตํ