๓. ทีฆลัฏฐิสูตร

[๒๕๖] เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป ฯ อถ โข ทีฆลฏฺฐิ เทวปุตฺโต อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ เวฬุวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

[๒๕๗] เอกมนฺตํ ฐิโต โข ทีฆลฏฺฐิ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ ๒ ภิกฺขุ สิยา ฌายิ วิมุตฺตจิตฺโต อากงฺเข เว ๓ หทยสฺสานุปตฺตึ โลกสฺส ญตฺวา อุทยพฺพยญฺจ สุเจตโส อนิสฺสิโต ตทานิสํโสติ ฯ จตุตฺถํ นนฺทนสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ทีฆลัฏฐิสูตร