๑๑. อโยนิโสมนสิการสูตร

[๗๘๙] เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ เตน โข ปน สมเยน โส ภิกฺขุ ทิวาวิหารคโต ปาปเก อกุสเล วิตกฺเก วิตกฺเกติ เสยฺยถีทํ กามวิตกฺกํ พฺยาปาทวิตกฺกํ วิหึสาวิตกฺกํ ฯ

[๗๙๐] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ #๑ นาทียสีติปิ ปาเฐน ภวิตพฺพํ ฯ อโยนิโส มนสิการา โส ๑ วิตกฺเกหิ ขชฺชสิ ๒ อโยนิโส ปฏินิสฺสชฺช โยนิโส อนุวิจินฺตย สตฺถารํ ธมฺมํ อารพฺภ สงฺฆํ สีลานิ วตฺตโน อธิคจฺฉสิ ปาโมชฺชํ ปีติสุขมสํสยํ ตโต ปามุชฺชพหุโล ๓ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสสีติ ฯ อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ ทฺวาทสมํ มชฺฌนฺติกสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. อโยนิโสมนสิการสูตร