๘. วิโรจนอสุรินทสูตร
[๘๙๐] เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา ทิวาวิหารคโต โหติ ปฏิสลฺลีโน ฯ อถ โข สกฺโก จ เทวานมินฺโท เวโรจโน จ อสุรินฺโท เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ อุปสงฺกมิตฺวา ปจฺเจกํ ทฺวารพาหํ นิสฺสาย อฏฺฐํสุ ฯ
[๘๙๑] อถ โข เวโรจโน อสุรินฺโท ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ วายเมเถว ปุริโส ยาว อตฺถสฺส นิปฺปทา นิปฺผนฺนโสภโน อตฺโถ เวโรจนวโจ อิทนฺติ ฯ
[๘๙๒] วายเมเถว ปุริโส ยาว อตฺถสฺส นิปฺปทา นิปฺผนฺนโสภิโน อตฺถา ๓ ขนฺตฺยา ภิยฺโย น วิชฺชตีติ ฯป #๑ ม. มา ปชหาสิ ฯ ยุ. ปหาสิ ฯ ๒ ยุ. ผุสติ ฯ ๓ โป ... โสภณา ฯ ม. ยุ ... โสภโน ฯ
[๘๙๓] สพฺเพ สตฺตา อตฺถชาตา ตตฺถ ตตฺถ ยถารหํ สํโยคปรมาเตฺวว สมฺโภคา สพฺพปาณินํ นิปฺผนฺนโสภิโน อตฺถา เวโรจนวโจ อิทนฺติ ฯ