[๔๘๖] ทุติยมฺปิ โข อายสฺมา สมิทฺธิ ตตฺเถว อปฺปมตฺโต อาตาปี ปหิตตฺโต วิหาสิ ฯ ทุติยมฺปิ โข อายสฺมโต สมิทฺธิสฺส รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส ฯเปฯ ทุติยมฺปิ โข มาโร ปาปิมา อายสฺมโต สมิทฺธิสฺส เจตสา เจโตปริวิตกฺกมญฺญาย ฯเปฯ อปิสฺสุทํ ปฐวี มญฺเญ อุทฺรียตีติ ฯ

[๔๘๗] อถ โข อายสฺมา สมิทฺธิ มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ สทฺธายาหํ ปพฺพชิโต อคารสฺมา อนคาริยํ สติ ปญฺญา จ เม พุทฺธา จิตฺตญฺจ สุสมาหิตํ กามํ กรสฺสุ รูปานิ เนว มํ พฺยาธยิสฺสสีติ ฯ อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ สมิทฺธิ ภิกฺขูติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ ตติยํ โคธิกสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๑๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สมิทธิสูตร