๔. มหาศาลสูตร

[๖๘๙] สาวตฺถินิทานํ ฯ อถ โข อญฺญตโร พฺราหฺมณมหาสาโล ลูโข ลูขปาปุรโณ ๒- เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควตา สทฺธึ สมฺโมทิ สมฺโมทนียํ กถํ สาราณียํ วีติสาเรตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ตํ พฺราหฺมณมหาสาลํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. กถํ ฯ ๒ ม. ลูขปาวุรโณ ฯ ภควา เอตทโวจ กินฺนุ ตฺวํ พฺราหฺมณ ลูโข ลูขปาปุรโณติ ฯ อิธ เม โภ โคตม จตฺตาโร ปุตฺตา เต มํ ทาเรหิ สํปุจฺฉ ๑- ฆรา นิกฺขาเมนฺตีติ ฯ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มหาศาลสูตร