๔. สัมพหุลสูตร

[๗๖๘] เอกํ สมยํ สมฺพหุลา ภิกฺขู โกสเลสุ วิหรนฺติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ อถ โข เต ภิกฺขู วสฺสํ วุตฺถา เตมาสจฺจเยน จาริกํ ปกฺกมึสุ ฯ

[๗๖๙] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา เต ภิกฺขู อปสฺสนฺตี ปริเทวมานา ตายํ เวลายํ อิมํ คาถํ อภาสิ อรติ วิย เมชฺชํ ขายติ พหุเก ทิสฺวาน วิวิตฺเต อาสเน เต จิตฺตกถา พหุสฺสุตา โกเม โคตมสาวกา คตาติ ฯ

[๗๗๐] เอวํ วุตฺเต อญฺญตรา เทวตา ตํ เทวตํ คาถาย อชฺฌภาสิ มคธํ คตา โกสลํ คตา เอกจฺจิยา ปน วชฺชิภูมิยา มกฏา ๑ วิย สงฺฆจาริโน ๒ อนิเกตา วิหรนฺติ ภิกฺขโวติ ฯ ปญฺจมํ อานนฺทสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สัมพหุลสูตร