[๗๙๙] อทฺธา มํ ยกฺข ชานาสิ อโถ มํ อนุกมฺปสิ ปุนปิ ยกฺข วชฺชาสิ ยทา ปสฺสสิ เอทิสนฺติ ฯ

[๘๐๐] เนว ตํ อุปชีวามิ นปิ เต ภทฺทกมฺหเส ๒ ตฺวเมว ภิกฺขุ ชาเนยฺย เยน คจฺเฉยฺย สุคตินฺติ ฯ อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ วนสํยุตฺตํ สมตฺตํ ฯ #๑ ม. ยุ. ธาติเจลํว ฯ ๒ ม. ภตกามหเส ฯ ยุ. กตกมฺมเส ฯ ตสฺสุทฺทานํ วิเวกํ อุปฏฺฐานญฺจ กสฺสปโคตฺเตน สมฺพหุลา อานนฺโท อนุรุทฺธญฺจ นาคทตฺตญฺจ กุลฆรณี วชฺชีปุตฺโต จ เวสาลี สชฺฌาเยน อโยนิโส มชฺฌนฺตกาลมฺหิ ปากตินฺทฺริยา ปทุมปุปฺเผน จุทฺทส ภเวติ ฯ __________ ยกฺขสํยุตฺตํ __________ ปฐมํ อินฺทกสุตฺตํ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ปทุมปุบผสูตร