๓. ทีฆลัฏฐิสูตร

๓. ทีฆลัฏฐิสูตร

ว่าด้วยทีฆลัฏฐิเทพบุตร

ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเวฬุวัน สถานที่ให้เหยื่อกระแต เขตกรุงราชคฤห์ ครั้นเมื่อราตรีผ่านไป ทีฆลัฏฐิเทพบุตรมีวรรณะงดงามยิ่งนัก เปล่งรัศมีให้สว่างทั่วพระเวฬุวัน เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาท แล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

ถ้าภิกษุหวังการบรรลุธรรมที่เป็นหัวใจ

มีธรรมที่เป็นหัวใจเป็นอานิสงส์

เธอพึงเป็นผู้มีฌาน มีจิตหลุดพ้น

รู้ความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งโลก

มีใจดี ไม่มีตัณหาและทิฏฐิอาศัย ๑-

ทีฆลัฏฐิสูตรที่ ๓ จบ

๔. นันทนสูตร

ว่าด้วยนันทนเทพบุตร

นันทนเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาค ด้วยคาถาว่า

ข้าแต่พระโคดม ผู้มีปัญญาดุจแผ่นดิน

ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ถึงญาณทัสสนะ ๒-

อันไม่มีสิ่งใดขวางกั้นของพระผู้มีพระภาค

บัณฑิตทั้งหลายเรียกบุคคล

ประเภทใดว่าเป็นผู้มีศีล

ประเภทใดว่าเป็นผู้มีปัญญา

บุคคลประเภทใดล่วงทุกข์ได้

เทวดาทั้งหลายบูชาบุคคลประเภทใด

@เชิงอรรถ :

@๑ ดูเทียบคาถาข้อ ๘๓ หน้า ๘๘ ในเล่มนี้

@๒ ญาณทัสสนะ หมายถึงปัจจเวกขณญาณ ญาณหยั่งรู้ด้วยการพิจารณา ทบทวน คือสำรวจรู้มรรคผล

@กิเลสที่ละได้แล้ว กิเลสที่เหลืออยู่ และนิพพาน(เว้นพระอรหันต์ ไม่มีการพิจารณากิเลสที่ยังเหลืออยู่)

@(องฺ.ติก.อ. ๒/๑๐๔/๒๕๗)