๙. กัสสกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๔๗๐ · บรรทัด ๓๗๑๓
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๔๗๐] สาวตฺถีนิทานํ ฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา ภิกฺขู นิพฺพานปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย สนฺทสฺเสติ สมาทเปติ สมุตฺเตเชติ @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. กุมาริกานํ ฯ ๒ ม. เอตฺถนฺตเร ตวนฺติ ทิสฺสติ ฯ สมฺปหํเสติ ฯ เต จ ภิกฺขู อฏฺฐิกตฺวา มนสิกตฺวา สพฺพเจตโส สมนฺนาหริตฺวา โอหิตโสตา ธมฺมํ สุณนฺติ ฯ อถ โข มารสฺส ปาปิมโต เอตทโหสิ อยํ โข สมโณ โคตโม ภิกฺขู นิพฺพานปฏิสํยุตฺตาย ธมฺมิยา กถาย ฯเปฯ ยนฺนูนาหํ เยน สมโณ โคตโม เตนุปสงฺกเมยฺยํ วิจกฺขุกมฺมายาติ ฯ
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- สมุตฺเตเชติ @เชิงอรรถ: ๑
- สมุตฺเตเชติ #๑E-Tipitaka
- —
- ฯ [๔๗๑] อถ โข มาโร ปาปิมา กสฺสกวณฺณํ อภินิมฺมินิตฺวา มหนฺตํ นงฺคลํ ขนฺเธ กริตฺวา ทีฆํ ปาจนยฏฺฐึ คเหตฺวา หฏหฏเกโส สาณสาฏกนิวตฺโถ ๑ กทฺทมมกฺขิเตหิ ปาเทหิ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ เอตทโวจ อปิ สมณ พลิพทฺเท อทฺทสาติ ฯ กึ ปน ปาปิม เต พลิพทฺเทหีติ ฯ มเมว สมณ จกฺขุ มม รูปา มม จกฺขุสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ กุหึ เม สมณ คนฺตฺวา โมกฺขสิ มเมว สมณ โสตํ มม สทฺทา ฯเปฯ มเมว สมณ ฆานํ มม คนฺธา ฯเปฯ มเมว สมณ ชิวฺหา มม รสา ฯเปฯ มเมว สมณ กาโย มม โผฏฺฐพฺพา ฯเปฯ มเมว สมณ มโน มม ธมฺมา มม มโนสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ กุหึ เม สมณ คนฺตฺวา โมกฺขสีติ ฯ [๔๗๒] ตเวว ปาปิม จกฺขุํ ตว รูปา ตว จกฺขุสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ ยตฺถ จ โข ปาปิม นตฺถิ จกฺขุ นตฺถิ รูปา นตฺถิ จกฺขุสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ อคติ ตว ตตฺถ ปาปิม ตเวว #๑ ยุ. สาณสาฏินิวตฺโถ ฯ ปาปิม โสตํ ตว สทฺทา ตว โสตสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ ยตฺถ จ โข ปาปิม นตฺถิ โสตํ นตฺถิ สทฺทา นตฺถิ โสตสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ อคติ ตว ตตฺถ ปาปิม ตเวว ปาปิม ฆานํ ตว คนฺธา ตว ฆานสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ ยตฺถ จ โข ปาปิม นตฺถิ ฆานํ นตฺถิ คนฺธา นตฺถิ ฆานสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ อคติ ตว ตตฺถ ปาปิม ตเวว ปาปิม ชิวฺหา ตว รสา ตว ชิวฺหาสมฺผสฺส- วิญฺญาณายตนํ ฯเปฯ ตเวว ปาปิม กาโย ตว โผฏฺฐพฺพา ตว กายสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ ฯเปฯ ตเวว ปาปิม มโน ตว ธมฺมา ตว มโนสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ ยตฺถ จ โข ปาปิม นตฺถิ มโน นตฺถิ ธมฺมา นตฺถิ มโนสมฺผสฺสวิญฺญาณายตนํ อคติ ตว ตตฺถ ปาปิมาติ ฯ [๔๗๓] ยํ วทนฺติ มมยิทนฺติ เย วทนฺติ มมนฺติ จ เอตฺถ เจ เต มโน อตฺถิ น เม สมณ โมกฺขสีติ ฯ [๔๗๔] ยํ วทนฺติ น ตํ มยฺหํ เย วทนฺติ น เต อหํ เอวํ ปาปิม ชานาหิ น เม มคฺคมฺปิ ทกฺขสีติ ฯ อถ โข มาโร ปาปิมา ฯเปฯ ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ ทสมํ รชฺชสุตฺตํE-Tipitaka
บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๔๗๐ หน้าที่ ๑๖๗ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org