อรรถกถาสัตติสูตรที่ ๖

ในเรื่องสัตว์มีขนเป็นหอก มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

คนผู้ฆ่าเนื้อนั้น พาเนื้อตัวหนึ่ง [สำหรับล่อเนื้อ] และถือหอกไปป่า เอาหอกแทงพวกเนื้อที่มายืนอยู่ใกล้ๆ เนื้อตัวนั้นให้ตาย. ภาวะที่เขาเอาหอกแทงเนื้อนั่นแล ได้ปรากฏเป็นนิมิต เพราะฉะนั้น เขาจึงเกิดเป็นสัตติโลมเปรต. จบอรรถกถาสัตติสูตรที่ ๖