บทว่า ภิสมูฬาลํ ได้แก่ เหง้าและรากน้อยใหญ่.

บทว่า อพฺภุคฺคเหตฺวา๑- ได้แก่ ถอนขึ้น. ____________________________ ๑- ม. อพฺภุเหตฺวา

บทว่า ภิกจฺฉาปา ได้แก่ ลูกช้าง. ได้ยินว่า ลูกช้างเหล่านั้นร้องเหมือนเสียงช้างรุ่น เพราะฉะนั้น ท่านจึงเรียกว่าลูกช้าง.

บทว่า ปสนฺนาการํ กโรนฺติ ความว่า กระทำอาการอันผู้เลื่อมใสจะพึงทำ คือถวายปัจจัย ๔.