ทรงแสดงถึงมหาชนที่เหลือ ยกเว้นพระอริยบุคคลด้วยบทว่า เยภุยฺเยน นี้.

บทว่า อตฺถิตํ ได้แก่ เที่ยง.

บทว่า นตฺถิตญฺจ ได้แก่ ขาดสูญ.

สังขารโลก ชื่อว่าโลก ความเกิดขึ้นแห่งสังขารโลกนั้น ชื่อว่าโลกสมุทัย.