บทว่า พฺรหฺมจริยํ ได้แก่ คำสอนทั้งสิ้นซึ่งสงเคราะห์ด้วยสิกขา ๓.

บทว่า อิทฺธํ ได้แก่ เจริญคือมีภิกษาหาง่าย ด้วยความยินดีในฌาน.

บทว่า ผีตํ ได้แก่ แพร่หลายด้วยเหตุคืออภิญญา.

บทว่า วิตฺถาริกํ ได้แก่ กว้างขวาง.