ในบทว่า เอวเมว โข นี้ ความว่า พึงเห็นอารมณ์เหมือนป่าหญ้าแห้ง อกุศลสัญญาเหมือนคบเพลิงหญ้า สัตว์ทั้งหลายเหล่านี้เหมือนสัตว์มีชีวิตอาศัยหญ้าและใบไม้ เมื่อเขาไม่พยายามรีบดับคบเพลิงหญ้าที่ตั้งไว้ในป่าหญ้าแห้ง สัตว์มีชีวิตเหล่านั้นย่อมถึงความพินาศฉิบหายฉันใด สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดไม่ละอกุศลสัญญาที่เกิดขึ้นด้วยวิกขัมภนปหาน ตทังคปหาน สมุจเฉทปหาน สมณะหรือพราหมณ์เหล่านั้นย่อมอยู่เป็นทุกข์ฉันนั้นเหมือนกัน.

บทว่า วิสมคตํ ความว่า อกุศลสัญญา ตกเข้าไปสู่อารมณ์ที่รบกวนเฉพาะราคะเป็นต้น.

บทว่า น ขิปฺปเมว ปชหติ ได้แก่ ไม่รีบละเสีย ด้วยอำนาจวิกขัมภนะเป็นต้น.

บทว่า น วิโนเทติ ได้แก่ ไม่นำออกเสีย.